برخ که مرد سیاه بیابانی بود سر به سوی آسمان بلند کرد و گفت: خدایا چرا باران نمی فرستی؟نکند ابرهایت خشک شده اند؟ یا ابرها دیگر فرمان تو را نمی برند؟اگر هم می خواهی این قوم را عذاب کنی عمر شما که زیاد است و وقت بسیار است،دیر نمی شود... بعد از چند جمله ی دیگر که برخ بر زبان اورد ابرها ظاهر شدند و بارن شدیدی شروع به باریدن نمود. حضرت موسی که این جملات تند برخ را بی ادبی نسبت به خدا به حساب آورده بود در صدد توبیخ و سرزنش آن مرد سیاه بر آمد که به او وحی شد که ای موسی برخ را به حال خود رها کن،او روزی چند بار ما را می خنداند. هرطور که میدانی با خدا صحبت کن.او هرگز بر تو خشم نمی گیرد اگر که تنها شکایاتت را به خودش بازگویی و به خلق نگویی.او منتظر است که با وی سخن گویی دیگر طریقه و شیوه اش دست خودت. برگرفته از کتاب مصباح الهدی،حاج اسماعیل دولابی ص 352 همیشه می گوییم: انگار همین دیروز بود گرچه سالی گذشته باشد. خیلی ها از این دیروزها به بهترین نحو استفاده می کنند و هیچگاه حسرت نمی خورند مثل کسانی که از این ماه خدا بهترین سودها را بردند و بهترین ها را برای خود خریدند خیلی ها هم.... می گویند انشاالله سال دیگر و بعضی نیز اصلا در این وادی نیستند!! علی ای حال این رمضان هم به اتمام رسید،حیف از سحرهای ملکوتی و حیف از لحظه های انتظار برای افطار که رفتند و شاید سالی دیگر قسمتمان گردد باری دگر به لطفش انشاالله. تا به حال،خیلی دیدید که توی یک محله یا حتی تو فامیل،شایدم از فامیل های بسیار نزدیکتون، کسی فوت کنه و دم در خونشون پرچم سیاهی نصب کنند.این نه تنها عجیب نیست بلکه خیلی هم طبیعی و معمول است. اما آیا تا به حال دیدید که کسی نوشته ای بر سر در خانه اش نصب کند بدین مضمون که : پدر عزیز، مادر گرامی ،خواهر یا برادر دوست داشتنی،بابت وجودت در این دنیا و این که کنارم هستی و از دیدنت لذت می برم بسیار ممنونم یا اینکه خدا را شکر که نعمتی مانند پدر ، مادر ،خواهر یا برادر دارم که در کنارشان احساس آرامش می کنم؟! نه!ندیده اید!این امر آنقدر غیر طبیعی است که ممکن است سبب خنده ی اطرافیان گردد.اما چرا؟ چرا باید حتما کسی را از دست بدهیم تا برایش مراسم بگیریم و تا چند وقت به بازماندگان سر بزنیم جهت تسلی خاطره شان؟چرا تا وقتی زنده هستد به یکدیگر یا حتی خودمان تبریک نمی گوییم و برای وجود یکدیگر شکرگذار نیستیم؟آیا تضمینی وجود دارد که فردا عزیزانمان در کنارمان باشند؟آیا کسی از پایان یافتن شیشه ی عمرش در تاریخ معینی آگاه است؟؟؟ به شبهای قدر نزدیک می شویم.شبهایی که جدای از مذهب و دینمان ارزش ویژه ای دارد.چرا که گفته شده است در این شبها رقم خواهد خورد که آیا تا سال دیگر در این جهان خاکی خواهیم بود یا نه؟! حضورمان و درکمان از این روزها نه تنها سبب طول عمرمان می شود بلکه شاید بتوانیم برای کسانی که منتظر فرشته ی مرگ نشسته اند نیز دعایی ویژه کنیم تا آنان نیز چند صباحی بیشتر در نزدمان باشند. در این شبها اگر به ارتباط قشنگی با او دست یافتید مرا و بسیاری از ملتمسین به دعا را نیز فراموش نکنید... خدا سحرهای این ماه و فضیلت هایش را از آدمی دریغ ندارد!نه! ما خودمان باعث از دست دادن این سحرهای ملکوتی نشویم...این بهتر شد. گاهی اوقات که از نظر فکری و روحی،توامان یا به تنهایی دچار گرفتگی می شی یا به عبارتی دلت می گیره یا بدتر می شکنه ، اون موقع ،وقت استجابت دعاست می دونی چرا؟ این دلهای شکسته نزد خدا خیلی ارج و قرب داره ، خودش خریدار و خواهان این دلهاست.خودش می گه وقتی دلت لرزید و اشک هم نشین چشمانت شد بدان که من بیشتر از هر وقتی در دلت جای دارم... به خودش قسم اون موقع دلت مثل چشمه ای زلال و پاک...پس چرا صداش نمی زنی که منتظرته .منتظره تا صداش کنی و اونم بگه جانم،عزیزم،چی می خوای؟.هرچی می خوای بگو . خودتو رها کن تو آغوشش که این بهترین فرصته واسه خالی کردن دل غم گرفتت و گشایش روح خستت.صداش کن و یقین داشته باش که جوابتو می ده.گمان بد نبر چرا که از هر گمان بدی مبراست... یا من اسمه دوا و ذکره شفاء دنبال یه جایی می گردی تا به قرار برسی؟ دنبال مکانی واسه آرامش یافتن؟ در پی شادی بدون حزن؟ به راستی که خوب جایی قدم گذاشتی در خانه ی او بهترین مکان است برای دلهای بی قرار که در پی قرارند.
